Leşkerekî Dîrokzan, Şair û Felsefevan Mihemed Emîn Feyzî (1862-1929)

Mihemed Emîn Feyzî yek ji wan ronakbîr, nivîskar û kesayetîyên kurdan e ku piştî sazkirina Komara Tirkiyê, Stembolê terk nake, heta mirina xwe jî li wir dimîne. Em di pirtûka Seîd Veroj da dibînin ku gelek qeza û belayên mezin tên serê Mihemed Emîn Feyzî. Hemû jîyana wî bi êş û keder derbas dibe. Tiştên ku hatine serê wî wisa zêde ne ku ew êdî nikare wan rêz bike, vebêje û di dawîyê da wan dispêre Xwedayê mezin: ”Tenê Xwedê zane tiştê ku hundurê min şewitand û heland”. Mihemed Emîn Feyzî, pirtûka di derbarê jîyana xwe da ango “Eserî Heyatî Feyzî” bi van gotinan diqedîne: ”Velhasil jîyana min ya 60 salî hertim bi keder û bi azar derbas bû”. Ew derd û kulên ku Mihemed Emîn Feyzî rastî wan hatîye, jîyan li wî heram û reş kirîye. Berhema wî ya bi navê “Eserî Heyatî Feyzî” wek romaneke piçûk ya otobîyografîk dikare bê hesibîn. Xwezila her nivîskarekî kurd serpêhatî, jîyan û bîranînên xwe bi vî awayî binivîsîya û qeyd bikira. Drama vî nivîskarê kurd tam mijara romanekê ye. Romana wî hê ne Devamını Göster