Asoya Peyvên Sermest

gazin

li yarê

yan were

însafê canî

bêzar nezarîne,

peyvên eşqê li min

heram neke tu; yan jî

bibe gul, da ku ez bizanibim

bibim xar, bibim kelem, min bide

şermê/yan bibe keçikeke xewneşevî bikişe

paşika min, yan jî min di xewnên şevan de hişyar

neke, bila mirina sîkoneyî tev li emrê min nebe/ yan were

bi şêla Lîlîtûya Somerî, bi xezeba wê pîreboka cêc a „No?

ya evînkuj; yan jî bihêle ez bibim bayekî xemdiz, bi her

piçikên xwe hembêz bikim bejna te ya mûyane

ya demdiz/ yan were bi maçeke harenarî min

di hilma xwe de bijenîne, yan jî di binê

ewrekî sayî de min ji dojeha xwe re

bike miriyekî nenas/ bila qijikê

gewdeberate laşê min ji hev

biçirînin, bila bi xwîna

min çîlik bide ew

riwekên ziwa,

xem nîne

ey yar